‫- سلام!
‫- تو باید... ‫باید منو پیدا کنی.
‫- آمم... ‫- فرصت زیادی نمونده.
‫- سلام؟ ‫- تو باید...
‫- نمیشنوم...
‫الو؟ ‫- باید کمکم کنی.
‫باید بیای پیشم قبل از اینکه...
‫- ببین، باید به من بگی موضوع چیه، خب؟
‫چی، چی، چی، ‫چه خبره؟
‫- من تو یه مخزن نفتم، ‫که زیر زمین دفن شده.
‫- تو چی؟ ‫زیر زمین دفن شدی؟
‫- گوش کن.
‫گوش کن، گوش کن!
‫باتری داره تموم میشه. ‫- اوکی، آروم باش، آروم باش.
‫ببین، منو از کجا میشناسی؟
‫- خیلی خب، گوش کن، مری واترز. ‫ما رفتیم سمت مری واترز.
‫- مری واترز؟
‫- کجا؟
‫- بیا پیدام کن.
‫بهم مدیونی. ‫دلیل اینجا بودن من تویی.
‫- ها؟
‫دنبال یه... یه... ‫یه آبشار لعنتی بگرد.
‫- آبشار؟ ‫- دنبال آبشار بگرد...
‫نه.
‫نه، نه.
‫- اه! ‫رییی...
‫ ‫اه!
‫- تو کاملا هیچی نمیدونی، در حد صفر.
‫این رو بخاطر داشته باش، ‫تا به جایی که میخوای برسی.
‫شاید کاملا عملی و کاربردی باشه،
‫مثل من که به قول پدرم پیروانه ها رو دنبال میکردم،
‫یا شما شاید بخواین از نردبان ترقی بالا برین،
‫و مثل پدرم رئیس پلیس بشین.
‫اهمیتی نداره،
‫پس مادامی که اینو بخاطر داشته باشین ‫هیچ چیز نمیدونین.
‫امروز، اولین روز کاری شما،
‫در شعبه تحقیق جرایم عمده میباشد.
‫و این حرفه ارتباطی به غرایز شما نداره.
‫بلکه به یافتن مدارک مرتبطه.
‫ زمان اون نیست که...
‫چند لحظه منو ببخشید.
‫سلام، عشقم. ‫اوضاع چطوره؟
‫اوه، یادم رفت اونارو سفارش داده بودیم.
‫خوبه.
‫امتحان جیمی چطور؟
‫داری شوخی میکنی؟
‫آره، با این چیزا ‫خیلی سخت میشه فهمید، مگه نه؟
‫آره.. داشتم فکر میکردم، ‫آمم،شاید گوشت بره بهتر باشه.
‫آره، اون رسپی رو بلدی، ‫همون مراکشیه؟
‫ "راس الحنوت" داریم چیزی؟
‫یا را.. ‫فکر کنم راس اِلحنوت باشه؟
‫اون یه... یه ... ‫یه ادویه مراکشیه.
‫اوه، عزیزم.
‫ پشت خطی دارم.
‫دوباره بهت زنگ میزنم.
‫صبح بخیر، قربان.
‫نه، منتظر میمونن.
‫- یا خدا.
‫- همه چی اوکیه؟
‫- آره. ‫رواله.
‫- همینجاس، رسیدیم. ‫-اوکی، ممنونم.
‫- سلام عشقم.
‫- سلام.
‫تو، آه... ‫تو اینو داخل ماشین من جا گذاشتی؟
‫خوشحالم که میبینم ‫تونستی رفیق پیدا کنی.
‫- میدونی چطوری میشه رفت مری واترز؟
‫- آمم...
‫آره، یه چیزی حدود ‫ 4 ساعت راهه از اینجا، چطور؟
‫- تف توش.
‫- آها، متوجه شدم.
‫- شرمنده، فقط باید خودمو برسونم اونجا.
‫اتفاقای عجیب غریب داره پیش میاد.
‫طوری که قشنگ آدمو کسخل میکنه.
‫کاچی به عمل اومد که، ‫قبل از تصادف،
‫من یه تلفن... ‫داخل این قایم میکنم.
‫تلفن زنگ میخوره، ‫بر میدارم،
‫بعد یه یارویی اون طرف خطه ‫ که میگه من رو میشناسه.
‫احتمالا باید زودتر میگفتم، اما...
‫اون... ‫اون زیر زمین دفن شده.
‫- خیلی خب.
‫آمم...
‫آره... پیچیدس. ‫- خیلی پیچیدس.
‫- آره. ‫آمم...
‫تو راه برام تعریف کن و ‫ اینکه از اول همه رو بگو.
‫- صبر کن، چی؟ ‫منو میخوای ببری؟
‫- خب، من جات بودم خیلی دوق نمیکردم.
‫صندلی هاش که باسنت رو مثل چوب سفت میکنه، ‫کولرش که داغونه،,
‫پنجره هاش،بسته نمیشن، ‫اما، میدونی، واس 100 دلار،
‫خیلی باید خوش شانسی باشی ‫که بتونی یه چهارچرخ پیدا کنی.
‫- اما، لازمه بگم...
‫قراره 8 ساعت طول بکشه ها!
‫- میدونم، کاری ندارم انجام بدم.
‫اینم بگم،
‫تو جالب‌ترین اتفاقی هستی که این چند وقت،
‫این حوالی پیش اومده...
‫- تو جاده زدم بهش،
‫اما یه عوضی تصادفمون رو دید.
‫خب، نمیدونم. ‫شاید...
‫ببین، اگه سرنخی پیدا کردی بهم زنگ بزن.
‫- سلام، رئیس.
‫- سلام.
‫اینچا چی کار میکنی؟ ‫فکر کردم امروز تعطیلی.
‫- آره، آره. ‫آمم، راستش...
‫باید باهات صحبت کنم، بیلی.
‫برای همین اومدم.
‫آه، از این متنفرم. ‫واقعا میگم.
‫- از چی متنفری؟
‫- من... ‫من دیدمت.
‫داشتم بر میگشتم دفتر.
‫ساعت از 10 گذشته بود، فکر کنم...
‫هدفونم رو جا گذاشته بودم،
‫و میدونی، داشتم میدویدم...
‫تو...تو میدونی ‫که من زیاد میدوم، و...
‫آره، برگشتم تا هدفونم رو بردارم ‫و تو داشتی...
‫- حرفت رو بزن.
‫- داشتی کامیون رو میبردی بیرون.
‫2IV رو.
‫فرداش، چارلی گفت،
‫"اوه، یکی به زور وارد شده و 2IV رو دزدیده."
‫منم با خودم گفتم، ‫"کدوم دزدی؟"
‫چون میدونی، یه چیزی دیدم.
‫آره، میدونم که چی دیدم.
‫- هنوز نمیفهمم چرا اینجایی؟
‫- تو گفتی دزدیدنش،
‫اما ندزدیده بودن، مگه نه بیلی؟
‫اینو گفتی،
‫تا بتونی پولشو بگیری.
‫و.. من آدم وفاداری‌ام، حاجی. ‫جدی میگم.
‫میتونم رازداری کنم. ‫چنین رازی رو با خودم به گور ببرم.
‫فقط راستش رو بخوای من و الی میخوایم،
‫بچه هامون رو به یه مدرسه بهتر بفرستیم.
‫این... ‫- اوکی، گرفتم.
‫داری تحت فشار قرارم میدی.
‫- نه.
‫آره، شاید یکم.
‫این همه سال واست عرق ریختم.
‫ الان...
‫نوبت منه.
‫نوبت من شده دیگه.
‫- خیلی خب، باشه.
‫میتونیم با هم یه قراری بذاریم، پسرجون.
‫اما باید بهم قول بدی،
‫که این اتفاق رو با خودت به گور میبری.
‫- آره، به جونم قسم میخورم، بیلی.
‫- راستش تو اون کامیون،
‫یه چیزی هست میخوام بری یه نگاه بندازی.
‫- جدی؟ ‫- آره، برو ببین.
‫اما قول بده وقتی برداشتیش، ‫از اینجا بری،
‫و با هم بی‌حساب میشیم.
‫دهنت رو هم بسته نگه دار.
‫- دنبال چی باید بگردم؟
‫- آه، هلن چمبر صحبت میکنه.
‫- سلام، من کث باری هستم.
‫من پرستار بیمارستان "کوپر اسپرینگز" هستم.
‫ازم خواسته بودی اگه کسی سراغ اون ‫بیماری که دچار فراموشی شده بود، اومد
‫باهات تماس بگیرم.
‫- آره، البته.
‫چه اتفاقی افتاد؟ ‫کسی اومد؟
‫- آمم، یه، مرد آمریکایی که کلاه کابوی داشت.
‫راستش رو بخوای، ‫طرف خیلی عجیب غریب بود.
‫- مربوط به... به اون طرفه که ‫ حافظش رو از دست داده بود.
‫- امروز که سر کار نیستی، هستی؟
‫تا کمکم کنی یکم حواسم پرت شه؟ ‫- طرف...
‫هیچ شماره یا اسمی از خودش نداد.
‫- کث ببخشید، آمم، من...
‫امروز سر کار نیستم.
‫شاید بتونی به ایستگاه زنگ بزنی.
‫- اوه. ‫اوه، اوکی.
‫آممم، خودت گفته بودی زنگ بزنم.
‫نکنه این یارو که اومده بود رو بشناسه؟
‫- شارژر داری؟
‫- تو داشبورد. ‫- جان؟
‫- من.. ‫با تو نبودم، ببخشید.
‫آمم ، فقط داشتم..
‫شرمنده، بابت تماست ممنونم، بازم ببخشید.
‫- چرا اینقد اذیتت میکنه؟
‫تو که کارآگاه نیستی.
‫- ‌چون هیچکس دیگه‌ای ‫ براش مهم نیست، من هم...
‫- اوه عزیزم. ‫- اوه.
‫بابت این عذر میخوام.
‫- بیشتر باعث شرمندگی خودت میشی، هل.
‫خیلی خب، ببین،
‫میخوام که این کاغذ همبرگر ‫سند و مدرکمون باشه.
‫حکم "معاهده ورسای" ما دوتا رو داشته باشه. ‫(یک عهدنامه صلح بین الملل)
‫حقیقتا یه عهدنامه خیلی مهم بود.
‫- اوه، حقیقتش قبلا شنیده بودم..
‫- ازت میخوام که اینو داخل ماشین نگه داری.
‫و هروقت که چشمت بهش افتاد، ‫ازت میخوام که یادت بیاد.
‫تو این نبرد هر دو پشت همیم.
‫- داری کچاپ‌ها رو میمالی به من.
‫- پشت همیم. ‫- درسته.
‫پشت همدیگه ایم.
‫هوز زنگ نزده.
‫- درست میشه.
‫هیچکس بیشتر از تو مستحق اون شغل نیست.
‫- آره، هیچکس نیست.
‫- هیچکس تو دنیای واقعی اون شکلی نیست.
‫خیلی ها قبولش دارن ولی واقعی نیست.
‫شبیه "بلادی مری"ـه.(مری خونین) ‫- کی؟
‫- تا حالا اسمشو نشنیدی؟
‫تو مدرسه عادت داشتیم ‫جرئت و حقیقت بازی کنیم.
‫وقتی به جرئت میرسید میگفتیم، ‫میری داخل دستشویی، در رو میبندی،
‫چراغ هارو هم خاموش میکنی،
‫و بعد سه بار جلوی آینه میگی "بلادی مری".
‫میگن که روح شیطانی یه زن احظار میشه،
‫که به چشمات چنگ میندازه،
‫یا باعث میشه خل و دیوونه بشی.
‫- تا حالا انجامش دادی؟ ‫- نه.
‫- نه، باورم نمیشه یکی مثل تو ‫همچین کاری کنه.
‫- برای چی تکون نمیخورین؟
‫- این دور و بر راه دیگه ای نیست؟
‫اه.
‫- خوبی؟
‫- به این فکر میکنم نکنه اون بیرون ‫ کسی دلش برام تنگ شده باشه.
‫شاید پدر و مادرم یا رفیقام ‫منتظر تماسم باشن،
‫دوست‌پسر یا دوست‌دخترم، ‫ شاید هم سگم گرسنه باشه؟
‫اما بعد به خودم میگم، ‫نکنه هیچکس منتظرم نباشه؟
‫ نکنه هیچکس براش مهم نباشه من کجام؟
‫نکنه تنها کسی که میتونه جواب سوالاتمو بده،
‫همون یارویی باشه که داره زیرِزمین خفه میشه؟
‫- فکر نمیکنی اگه ندونی کی هستی، ‫ یا چیکار کردی،
‫حالت میتونه بهتر باشه؟
‫- اوهوم. ‫
‫- بابا بیخیال!
‫- نمیدونم چی تو سرته.
‫- به جلو حرکت کردن!
‫پیشرفت حاصل شدن! ‫خدا میدونه!
‫این دیگ چه حرفیه؟ ‫- داره چیکار میکنه؟
‫داداش، فازت چیه؟
‫- این دوتا جونشون در خطر بود.
‫باید بذاریم طبیعت ‫به جریان طبیعیش ادامه بده.
‫ ببین، یه سری چیزا مهم تر از ،
‫برنامه های تو واس بقیه روزته، دوست من.
‫این دو تا باید از حیاط خونه یه یارویی،
‫این همه راه رو اومده باشن.
‫بهشون نگاه کن.
‫زندگی همینه. ‫باید اجازه بدی اتفاق بیفته.
‫- هو. ‫هی!
‫هی. بیخیال.
‫- تکون بخور. ‫- باشه، باشه.
‫- بیشتر از این وقتمو تلف نمیکنم.
‫- کارشون تموم شد. ‫یه کم دیگه صبر میکردی خب...
‫تا اینکه عن‌بازی در بیاری.
‫- حالت بهتر شد؟
‫- نه. ‫- امم.
‫بلادی مری ‫همم.
‫سلام، آمم، میتونم با کث بری صحبت کنم؟
‫- خودم هستم.
‫- اوه، بله، من هلن چمبرز، کارآموز اداره پلیس هستم.
‫بابت آخرین تماسمون معذرت میخوام.
‫میخوام درباره یارویی که،
‫اومده بود، همون آمریکاییه، بیشتر بدونم.
‫- اوه. ‫درسته، آره،
‫داشتم میگفتم که هیچ اسم،
‫و شماره ای از خودش بجا نذاشت.
‫- نگفت که بیمار رو از کجا میشناسه؟
‫- نه.
‫وقتی بهش گفتم که بیمار مرخص شد،
‫میخواست بدونه که کجا رفته.
‫ازش یه سری جزئیات خواستم ‫ که توضیح بده،
‫اما تمایلی نداشت حرف بزنه.
‫- چقد عجیبه، مگه نه؟
‫- آره، راستش رو بخوای، ‫یارو خیلی چندش بود.
‫- شاید بتونم یه نگاهی،
‫به دوربین‌های مداربسته بندازم، ‫ ببینم کجا رفته؟
‫هنوزم کارتمو داری؟
‫- آه، ایمیلت اینجاست. ‫- عزیزم؟
‫- به یکی از پسرا میگم بفرسته.
‫خوشبختانه، این یارو گاوچرونه ‫جواب سوالاتمونو داره.
‫- امم، متشکرم ازت.
‫- عزیزم، آماده ای؟
‫- ببخشید، دارم هنوز لباس عوض میکنم.
‫- با کی داشتی صحبت میکردی؟
‫- بکی.
‫آمم، بازم با گِرگ به مشکل خوردن.
‫- شاید باید با گِرگ یه تماسی بگیرم،
‫حالش رو بپرسم.
‫- مثل اینکه، آه، ظاهرا به خلوت ‫ احتیاج داره.
‫- گِرِگ‌ـه دیگه.
‫- آره، امشب برمیگردم، ‫نهایت فردا.
‫ممنونم، سندی.
‫دمت گرم، بهت مدیونم. ‫خداحافظ.
‫باید ببینی بیل میفروشن؟
‫- بیل چرا...
‫راست میگی.
‫بیل...لعنت بهش. ‫لعنت.
‫آخ!
‫هی. ‫هی!
‫سلام! ‫هی!
‫یکی کمکم کنه! ‫هی!
‫سلام? ‫سلام!
‫کمک! ‫کمک!
‫سلام!
‫- ببخشید، نزدیک اینجا،
‫آبشار میشناسین؟
‫- نه. ‫- بیا جدا شیم.
‫- آره. ‫ببخشید،
‫این نزدیکی آبشار سراغ دارین؟
‫بچه‌ها، این دور و بر آبشار میشناسین؟
‫هیچی که شبیه آبشار باشه ندیدین؟
‫هیچی، نه؟ ‫ای بابا.
‫این اطراف هیچ آبشاری سراغ ندارین، مگه نه؟
‫داخل شهر، ‫بیرون شهر چطور؟
‫هرجا؟ ‫نه؟
‫- آبشار؟ ‫نه؟
‫- خواهش میکنم یکم فکر کن، ‫آبشار؟
‫نه، هیچی؟
‫اینجا مثل اینکه یه آبشار باید باشه؟
‫حقیقتا ازت میخوام که کمکم کنی.
‫چیزی میدونی؟
‫- هومم. ‫- یه بارم ندیدی. عالیه.
‫یه بارم ندیده.
‫اه!
‫- سلام، ببخشید مزاحمتون میشم.
‫سلام، آه، ما به کمکتون نیاز داریم.
‫- ما... ‫دنبال یه آبشار میگردیم.
‫- شنیدم آبشار نیاگارا ‫ این وقت سال خیلی قشنگه.
‫- حرکتت رو برو عوضی. ‫- آره، میدونم.
‫هولم نکن، آشغال.
‫- من... منظورم اینه که دنبال ‫ یه آبشار این اطراف میگردیم.
‫- رو تابلوـه جلو در نوشته ‫شما کارشناس محلی هستین.
‫- میشنوی، ارل؟
‫رفیقامون دنبال یه آبشارن.
‫- منم دنبال یه زن23 ساله پلی‌نزی‌ام،
‫که میتونه آشپزی کنه.
‫- ای خدا. ‫- کاش میشد به آرزوم برسم.
‫- برای کسی که اهل اینجا نیست، چطور،
‫چه چیزی شبیه آبشار وجود داره؟
‫خواهش میکنم، این خیلی مهمه.
‫- منظورش اون محوطه ‫خارج از کاراموندی میتونه باشه.
‫- با... ‫- ببخشید، قبلش.
‫کجایی؟ ‫الان کجایی؟
‫- جاده کاراموندی. ‫- آره، اداره پست؟
‫- آره. ‫- برو عقب تر.
‫- برم عقب تر؟ ‫- عقب تر .
‫- زیاد رفتی. ‫- بپیچ چپ.
‫- چپ.
‫جفتش: نه.
‫- میتونین کمکمون کنین یا نه؟
‫- اوه، داداش شرمنده، من فقط...
‫یه لحظه اشتباه فهمیدم.
‫احتمالا هیچی نیست. ‫نگران نباش.
‫- این کاراموندی چقد دوره؟
‫- 60 کیلومتر، شاید. ‫- امم.
‫- تو بوته ها رفتن خیلی سخته. ‫-اومم.
‫- به یه هلیکوپتر احتیاج دارین. ‫- آره، هلیکوپتر لازمین.
‫اما نمیتونین هلیکوپتر ببرین. ‫- معلومه که نمیتونین.
‫- آره. ‫- چرا؟
‫- طوفان داره میاد. ‫- طوفان..
‫آمم، بنظر که هوا خیلی خوبه.
‫- طوفان‌های اینجا ‫در عرض ثانیه عوض میشن، داداش.
‫ما هم تو طوفان پرواز نمیکنیم.
‫
‫- ببینین، آقایون، آمم،
‫نیاز دارم که ما رو ببرین اونجام.
‫به هر قیمتی شده.
‫خیلی مهمه.
‫- چرا؟
‫- چون.
‫فقط صبر کن تا طوفان بیاد و رد بشه،
‫اون وقت خوشحال میشیم که ببریمتون.
‫- باشه.
‫راه رو نشون بده.
‫رانندگی کردن خیلی فکرخوبی نیست.
‫- طوفان. ‫- فقط...
‫فقط نشونش بده.
‫- بازرس راجرز.
‫- لِمن تویی؟ ‫- درستش لَمن‌ـه اما عیب نداره.
‫همیشه پیش میاد.
‫هی، بچه ها چشماتون رو باز کنین.
‫ایشون رئیس بخش جرایم عمده هستن.
‫- نمیخوام که همکاریمون ،
‫یه موقعیت اختلاف برانگیز،
‫بین پلیس محلی و جرایم عمده باشه.
‫هیچ تیم‌کشی وجود نداره.
‫هممون یه تیم هستیم،
‫عمدتا به رهبری من.
‫- آره، من هیجان زده شدم،
‫وقتی گفتن قراره ‫ "دی آی لاکلن راجرز" رو بفرستن.
‫- خب، بد بیاری یه وقتایی پیش میاد.
‫- اوه، اصلا نگران نباشید.
‫منظورم اینه، ما خیلی خوشحالیم ‫که شما رو توی تیممون داریم.
‫این مورد خارج از روند عادیمون بود.
‫حقیقتا اولش فکر میکردم یه نشت گازه ‫یا یه چیزی مثل اون،
‫این کارتر بود که فهمید یه بمبه.
‫- در واقع من فقط گفتم شبیه،
‫ لوله گاز یا چیز دیگه نیست.
‫و یه سری خرت و پرت وجود داشت ‫که درست بنظر نمیرسید.
‫فقط همینو گفتم من.
‫- ببینید، تیم ما داره ‫روی کوپر اسپرینگز کار میکنه،
‫تا ببینن روی وسیله انفجاری ‫چی میتونن پیدا کنن.
‫طبق اولین ارزیابی،
‫مشخص شده که کاملا ابتدایی، ‫دست‌ساز و غیرحرفه‌ای بوده،
‫در این حین، دلیل اینجا اومدن من،
‫همون غریبه ست.
‫- دوباره برگشته؟ ‫- گزارش میگه که...
‫که دونفر قبل از وقوع انفجار ‫غذاخوری رو ترک کردن.
‫یکیشون "لوسی میلر" و اون یکی "یه مرد" بوده.
‫- اوه، آره. ‫هیچ اسمی ازش نداریم.
‫- چرا؟
‫- چون از اول هیچ اسمی نداشت.
‫چند روز پیش یه تصادف داشته،
‫بعد داخل یه بیمارستان در کوپر به هوش میاد.
‫و یادش نمیاد که کیه و ‫چطوری از اینجا سر در آورده.
‫- آه، دنبال این مرد گشتین؟
‫- نه. ‫تا الان خیر.
‫- نه. ‫آه، خب، این مرد،
‫که ادعا میکنه یادش نمیاد کیه،
‫وارد شهر میشه، و مدتی بعد،
‫یک انفجار رخ میده.
‫فکر نکردی که باید ‫این سرنخ‌های بزرگ رو به هم وصل کنی؟
‫- نه، فکر نکردم.
‫منظورم اینه،
‫تا چند ساعت پیش نمیدونستم،
‫که طرف به خاطر نمیاره کیه.
‫بعد، میدونی، فکر کردم ‫شاید بهتر باشه صبر کنیم،
‫تا شما برسین؟
‫- اولویت اولمون اینه که ‫ این مرد رو پیدا کنیم، درسته، لِمن؟
‫- لَمن درسته.
‫- بهتره سریعتر این یارو رو پیدا کنیم، ‫ تا من بتونم برم خونه.
‫- قطعا. ‫خب، آمم...
‫با لوسی میلر شروع میکنیم.
‫- خیلی خب. ‫درسته،
‫میشه منو ببخشین؟
‫- "دی آی لاکلن راجرز". ‫باورت میشه؟
‫- میدونی، هنوز درک نمیکنم.
‫- چیو؟
‫- تو، وسط ناکجآباد،
‫داری میری تو دل طوفان، ‫اونهم با کسی که تا حالا ندیدیش.
‫- گفتم که.
‫تو جالب‌ترین اتفاقی هستی ‫که این چند وقته پیش اومده...
‫- نه، میدونم چی گفتی.
‫- منظورت چیه خب؟
‫- منظورم اینه، ‫کدوم آدم برای یه غریبه،
‫همچین کاری میکنه؟
‫- دانه قهوه.
‫- چی؟ ‫- نه.
‫وقتی که... ‫وقتی 12 سالم بود،
‫داشتم به بابام سر امتحاناتم ‫ یا یه چی دیگه غر میزدم،
‫اون هم منو برد آشپزخونه،
‫و یه سیب‌زمینی، تخم‌مرغ و دونه قهوه آورد،
‫و همه رو ریخت تا بجوشه.
‫و بعد یه مدت سیب‌زمینی رو آورد بیرون،
‫طبیعتا نرم شده‌تر شده بود.
‫بعد تخم‌مرغ رو آورد بیرون،
‫که سفت تر شده بود،
‫و وقتی ازش درباره قهوه پرسیدم،
‫که قاعدتا، حل شده بود،
‫و فقط یه قاشق قهوه برام باقی مونده بود.
‫بابام گفت که تو میتونی ‫هم تخم‌مرغ باشی هم سیب‌زمینی،
‫و با همه حوادثی که ‫ زندگی درگیرت میکنه بجنگی،
‫یا اینکه میتونی خودتو باهاش وفق بدی.
‫- جواب سوالمو ندادی.
‫- من یه دونه قهوه‌ـم. ‫هر جایی که سرنوشت منو ببره میرم.
‫سرنوشتم من رو به تو رسوند، و...
‫به دلایلی ازت خوشم میاد.
‫- میتونستی همینو بگی. ‫جواب سریع‌تری بود.
‫- باشه. ‫تصمیمم رو گرفتم.
‫این یکی نه.
‫خب، مطمئنی؟
‫منظورم اینه نوشته، ‫پارچه‌ـش از 2000 نخ تشکیل شده.
‫خیلی زیاده، مگه نه؟ ‫- قیمتش رو نگاه کن.
‫ما کارداشیان نیستیم که.
‫تعداد نخ فقط یه روش بازاریابیه.
‫باید بیشتر به مراحل پایانی تولید ‫ و سایز کاموا توجه کنیم.
‫- خب، میدونی که سایز کاموا، ‫همه چیز نیست؟
‫به کاری که ‫ میخوای باهاش بکنی هم بستگی داره.
‫باشه.
‫اوه.
‫- اه، ناموسن، ‫نمیخوای که...
‫- سریع تمومش میکنم.
‫فردی، سلام. ‫- من دوربین‌های مداربسته ای،
‫که بیمارستان فرستاد رو، ‫بررسی کردم،
‫ماشینی که گاوچرون سوارش شد،
‫متعلق به "بیلی نیکسون"ـه.
‫یه شرکت بزرگ کامیون این اطراف داره.
‫- عالیه، فوق العادس، ‫ آدرس نیکسون رو هم داری؟
‫- تا جایی که میدونم تو یه کارآموز پلیسی،
‫و مسئول پذیرش منم.
‫- آره، ولی انگار یه حس دیگه‌ای داره.
‫یه چیز خیلی مهم. ‫- چیزی که،
‫میدونی، به تو ارتباطی نداره؟
‫من بزرگترین پارچ رو تو خونه‌ـم دارم.
‫3 لیتر گنجایش داره،
‫و با مخلوط مارگاریتا پر میکنمش.
‫- جان؟ ‫- تو روزایی که سر شیفت نیستم،
‫این کار رو انجام میدم.
‫- تو الهام بخش منی، فردی.
‫- آدرس رو برام میفرستم.
‫- باشه.
‫- ببخشید.
‫- خیلی خب، میتونیم الان تمرکز کنیم؟
‫بین این دو تا موندیم.
‫- حقیقتش، من باید برم.
‫- چی؟ ‫- بکی پشت تلفن بود.
‫میخواد درباره گِرگ صحبت کنه،
‫- روز تعطیلت چی پس؟ ‫ملافه‌ها چی؟
‫باید امروز برگردونیم‌شون.
‫باید انتخاب کنیم.
‫- یه ساعت دیگه برمیگردم.
‫باشه؟ ‫حداکثر یه ساعت.
‫- آقای نیکسن؟
‫آقای نیکسن؟
‫من چمبرز، کارآموز اداره پلیس هستم.
‫میخواستم چند تا سوال ازتون بپرسم.
‫- یونیفرم یا مدرک شناسایی همرات هست؟
‫- اوه، اوه، بله. ‫کارت پلیسم همراهمه.
‫بله.
‫امروز سر شیفت نیستم. ‫برای همین...
‫- ببخشید. ‫اگه کمی بی‌اعتمادم.
‫فقط تجربه‌های ناخوشایندی داشتم.
‫با کسایی که آنچه ادعا میکردن، نبودن.
‫- اوه، درسته، بله. ‫بالاخره پیش میاد.
‫تصور میکنم. ‫آمم، خب، آقای نیکسن...
‫- میدونی، مادرم یه افسر پلیس بود،
‫توی آمریکا.
‫شغل خوبی دارین. ‫اون...
‫حرفه خیلی خوبیه.
‫- درسته.
‫خیلی خب، آقای نیکسن،
‫آمم، چند ساعت قبل، ‫شما به بیمارستانی،
‫در کوپر اسپرینگز مراجعه کردین.
‫- و میخوای بدونی اونجا چیکار میکردم؟
‫- درسته. ‫- خب، من تصادف رو دیدم.
‫میخواستم بایستم، ‫اما دیدم که چندتا ماشین دیگه،
‫زدن کنار و ‫متوجه شدم کار خاصی از دستم برنمیاد.
‫یکی از راننده های من یه کامیون ‫ سوخت رو برده بود به داروین،
‫کامیون 2IV،
‫و خروجش ثبت نشده بود.
‫داشتم مسیرش رو تعقیب میکردم.
‫- خیلی خب، آمم، ‫پس شما تصادف رو دیدین،
‫- اره، ‫و هنوز از ذهنم بیرون نرفته.
‫ کنجکاو شده بودم که ‫اون بیچار‌ه‌ای که،
‫داخل ماشین بود، ‫جون سالم برده یا نه.
‫- ببخشید، فقط محض احتیاط میپرسم،
‫شما سرنشین اون ماشین رو نمیشناختین؟
‫- خیر، نمیشناختم.
‫- آها.
‫بیمارستان همچنین اشاره کرده که ‫شما پرسیدین اون شخص کجا رفته؟
‫- اوهوم. ‫- خب،
‫چرا اون سوال رو پرسیدین، آقای نیکسن؟
‫منظورم اینه، شما کنجکاو بودین ‫تا بدونین حالش خوبه یا نه،
‫پس براتون چه اهمیتی داره که بعدش کجا رفته؟
‫- خب...
‫اینکه یه نفر زنده از اون شرایط بیرون بیاد،
‫باور نکردنیه، نه؟
‫و بعد با خودم فکر کردم،
‫این یارو هنوز داخل کوپره، ‫هنوز همین اطرافه،
‫جالب میشه اگه شخصا ملاقاتش کنم.
‫- یه جورایی باعث آسودگی خاطرتونه؟
‫- هر اسمی که میخواین روش بذارین.
‫- آه، خیلی خب.
‫آمم، ممنونم بابت همکلام شدن.
‫- ممنون که سر زدید.
‫عذر میخوام، خانم.
‫موضوع مهمی هست که ‫ باید در مورد این شخص بدونم؟
‫میدونین، من..من.. ‫من فط رفتم بیمارستان،
‫تا ببینم طرف حالش خوبه یا نه.
‫اما بعد از اون میبینم که یه افسر پلیس میاد،
‫و درباره طرف سوال میپرسه.
‫خیلی عادی بنظر نمیرسه، متوجه‌اید که؟
‫- من فقط دنبالش میگردم.
‫- شما حتی کارآگاه هم نیستید، درسته؟
‫منظورم اینه که، ‫شما فقط یه پلیس گشتی هستین.
‫بدون هیچ افسر همکاری.
‫تنها کار میکنین، ها؟
‫- ممنونم بابت وقتی که گذاشتین؟
‫- هی، منم.
‫یکسری اطلاعات درباره یه پلیس،
‫به اسم ، هلن چمبرز، ناحیه کوپر اسپرینگز، ‫احتیاج دارم.
‫آره، هرچه سریع تر، ممنون.
‫- یه پیام صوتی جدید دارید.
‫- منم. ‫هنوز پیش بکی هستی؟
‫میشنوی؟
‫صدامو که میشنوی، تنهام.
‫فقط بیا خونه.
‫دارم "ماتسامان کاری" درست میکنم. ‫(نوعی کاری پُرمَلات و مقوی تایلندی است ‫ که برگرفته از آشپزی ایرانی میباشد.)
‫کل روز طول میکشه تا ادویه شو بگیری..
‫- باید کرکره رو ببندی. ‫- ترسیدی، مگه نه؟
‫- این تویی که باید ترسیده باشی،
‫با فیل شطرنجم که در کونته.
‫فکر کنم باید ببندمش.
‫یا خدا!
‫گرد و خاک طوفان داره میاد تو.
‫- اوضاع چقد بده، کم یا زیاد؟
‫- زیاد.
‫خیلی زیاد.
‫- باید توقف کنیم.
‫حتی نمیدونم کدوم گوری دارم میرم.
‫- شرمنده.
‫- نه، ایرادی نداره. ‫- فقط...
‫- آره.
‫- خب، ‫این خیلی فوق العاده ست.
‫یه یارویی زیر زمین دفن شده،
‫و ما اینجا از دست گرد و خاک قایم شدیم.
‫- هیچی توی طوفان نمیتونم ببینم.
‫یعنی، هیچ ایده ای ندارم که،
‫الان کدوم سمت داریم میریم.
‫- داستانی که درباره دونه قهوه گقتی یادته؟
‫- اوهوم. ‫- پدرت هیچ وقت اونا رو نگفت بهت.
‫مثل یه داستان قدیمیه،
‫از اونایی که توی کتاب خودآموز یاد میگیری.
‫- اینکه بگم از پدرم یاد گرفتم،
‫جالب تر بود.
‫- چرا دروغ گفتی؟
‫- از داستانش خوشم میومد، ‫پس قرضش گرفتم.
‫این کاریه که مردم میکنن، ‫میدونی؟
‫دروغ‌های کوچیک میگن، ‫تا یه نسخه جدید از خودشون بسازن.
‫- و تو چه نسخه‌ای از خودت میخوای باشی،
‫اون هم توی "برنت ریج" ؟
‫- دقبقا چه منظوری داشتی؟
‫- خب، تو.. ‫تو اهل اونجا نیستی، مگه نه؟
‫بنظر نمیای اهل یه شهر کوچیک باشی؟
‫- آره، من، ‫ چند سال پیش نقل مکان کردم به اینجا.
‫بعد از اینکه اوضاع ‫ با دوست‌پسرم خوب پیش نرفت.
‫- چه اتفاقی افتاد؟
‫- آمم... ‫اختلاف نظر داشتیم.
‫لعنتی، خیلی اوضاع بده.
‫- خب این پسره که ولش کردی...
‫- شاید اون ولم کرد.
‫- بعید میدونم.
‫- رابطه ما هیچ وقت قرار نبود جواب بده.
‫نه، از اون رابطه‌هایی بود که، ‫بعد 5 دقیقه آشنایی،
‫میرین سمت رختخواب.
‫- جاذبه فوری.
‫- امم. ‫از نوع جنسیش.
‫منظورم اینه، نمیتونی یکهو تمام مشکلاتت رو ‫دور بریزی، مگه نه؟
‫بنظرم یک سری چیزا مقدر نشدن.
‫- این زیر گرمه. ‫- اره.
‫به‌زودی تموم میشه.
‫فقط یه طوفانه.
‫مامان‌بزرگم عادت داشت این جوری بگه.
‫تموم میشه، ‫و دوباره آسمون رو خواهی دید.
‫- این تازه آغاز بدبختیه.
‫- خفه شو، ماریا.
‫شرمنده، پریوده.
‫فکر میکردم تموم شده، لمن.
‫- میدونم، اما ایشون،
‫ بازرس لاکلن راجرزه.
‫از اداره جرائم عمده اومدن اینجا.
‫چندتا سوال دیگه ازت داره.
‫- خیلی خب، میخواستم ‫ ازتون دعوت کنم بیاین داخل،
‫اما گوه ماریا کف زمینه،
‫نمیتونم بوش رو از بین ببرم.
‫- خب، ببین، آه،
‫ما دنبال مردی میگردیم که وارد غذاخوری شد،
‫دقیقا قبل از وقوع حادثه.
‫- حادثه؟ ‫منظورت همون بمب لعنتیه؟
‫- بله، خانم. ‫- خب، همونظور که به لمن گفتم،
‫قبل از اون ندیده بودمش، ‫اما بنظر میرسید با،
‫با لوسی میلر رفیقن.
‫- جدی؟ ‫چظور مگه؟
‫- راستش یکم قبل تر بهم زنگ زد گفت،
‫به سگ ولگردی که خوشش اومده ازش، غذا بدم.
‫گفت که دارن میرن سمت مری واترز.
‫خدا میدونه چرا.
‫- بابت وقتی که گذاشتین ممنونم.
‫مری واترز رو میشناسی؟ ‫- آره.
‫یه جای توریستیه.
‫- تمایل داری تا اونجا برونی؟
‫- چی، با شما؟ ‫الان؟
‫- خب، اگه جای مهم‌ تری باید باشی،
‫میتونم بگم همکارم بیاد.
‫ترجیح میدم که اون ‫ هماهنگی‌ها رو اینجا انجام بده،
‫و ماجراجویی رو با یه محلی انجام بدم، اما...
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫من...
‫من پایه‌ـم. ‫ هیجان زده شدم.
‫خواهرم ناراحت نمیشه.
‫تولد خیلی مهمی نیست.
‫- پس سوار ماشین شو، لِمن.
‫- میدونی،
‫درستش لَمنه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫
‫یا خدا.
‫مری واترز اوناهاش.
‫- پس یعنی مسیرمون رو اشتباه رفتیم؟
‫- اوهوم.
‫اوه!
‫
‫لعنت بهش.
‫تا الان لابد مرده.
‫- ببین، هنوز نمیدونی که. ‫- نه، درک نمیکنی.
‫طرف گفت، من تنها دلیلی‌ام،
‫که زیر زمین دفن شده.
‫- دلیلش تویی؟ ‫- آره.
‫- خب، الان وقت ناامید شدن نیست، هست؟
‫ میای یا نه؟
‫- خیلی خب آقایون. ‫- طوفان رفت، پاشین بریم.
‫- عجب طوفانی بود، مگه نه؟ ‫- نه، پاشین بریم.
‫الان. ‫- یه لحظه.
‫نه! ‫تو...
‫- الان چی؟
‫- این یه فینال 7 ساعته بود،
‫و من داشتم...
‫- نخیر، اصلا. ‫با یه سرباز هیچ کاری نمیشه کرد.
‫معافیت بیمه، ‫اگه هممونو به کشتن دادم تقصیر من نیست.
‫چون هنوز یه جورایی از شب قبل مستم.
‫شوخی کردم. ‫- خیلی بامزه بود.
‫- خیلی خب، بریم تو کارش.
‫- چه خوب با چوب هاکی کار میکنه.
‫- ایتن، بهت دروغ گفتم. ‫مشغول اون پرونده بودم.
‫همون مرده که حافظشو از دست داده بود.
‫هی.
‫- داشتم نگاه میکردما.
‫- میدونم احمقانه رفتار کردم و غرغر کردم.
‫بهت نگفتم چون تو من رو جدی نمیگیری.
‫باشه، "معاهده ورسای".
‫من و تو، همونطور که گفتی.
‫تو این مسئله پشت همیم.
‫- ماشینم رسید.
‫- چی؟ داری میری بیرون؟
‫- مارتین زنگ زد.
‫ترفیع گرفتم. ‫- عالیه.
‫- گفتم با رفقا برم یه نوشیدنی چیزی بزنیم.
‫وقتی بیرون بودی گِرگ زنگ زد، ‫گفت پیش بکی نیستی.
‫قبلا درباره دروغ‌های زنجیروارت میدونستم..
‫- ایتن، بیخیال. ‫من میتونم به این یارو کمک کنم.
‫- وقتی اون بیرون داشتی ‫ادا کارآگاه ها رو در می‌آوردی،
‫من اینجا تنهایی نشسته بودم.
‫میخواستم بهت خبر خوب بدم،
‫ اما تو اینجا نبودی،
‫چرا باید تو رو جدی بگیرم؟
‫تو فقط یه پلیس ساده‌ای ، ‫حتی پلیس خیلی خوبی هم نیستی.
‫توهمی که نسبت به خودت داری ‫واقعا خجالت‌آوره.
‫تو میتونی خیلی خودخواه بشی، میدونستی؟
‫صبر نکن.
‫بلادی مری.
‫بلادی مری، بلادی مری، بلادی مری!
‫- صبر کن. ‫30 دقیقه، درسته؟
‫باید قبل از اینکه تاریک بشه، ‫بزنیم بیرون.
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- هیچ چی.
‫هی، وایسا.
‫- چی؟
‫یا پیغمبر.
‫- پس اداره عکس رو فرستاد؟
‫بله، متشکرم، گروهبان.
‫ممنون. ‫خداحافظ.
‫- ببخشید معطل شدی، ‫مثانه‌ام اندازه یه بچه گربه ست.
‫میدونی، مری واترز اونقدر ها هم بزرگ نیست.
‫منظورم اینه، حتی مردم محلی هم،
‫میتونن لوسی میلر و این یارو رو پیدا کنن.
‫- اگه کاری هست که ارزش زیادی داره،لمن، ‫خودت انجامش بده.
‫هرچه زودتر تمام بشه، ‫زودتر میریم خونه هامون.
‫- هوا داره تاریک میشه.
‫جاهای دورافتاده رانندگی کردی؟
‫- آره، یکم. ‫- سعی میکنیم شب رانندگی نکنیم،
‫بخاطر کانگروها.
‫اون ها سمت نور چراغ‌ها جذب میشن.
‫سمت چراغ‌ها میپرن و بنگ!
‫کانگروهای زیادی شب‌ها اینجا کشته میشن.
‫- کانگروها.
‫- طرف آیا، آه...
‫- آره.
‫- داری چی کار میکنی؟
‫- پشمام.
‫شارژ نداره.
‫هیچی دیگه تو جیب‌هاش نیست.
‫- چطوری اینقد راحت بدن یه مرده رو میگردی؟
‫- هیچ انتخاب دیگه‌ای ندارم.
‫احتمالا بخاطر طوفان مسدود شده.
‫هرکی اینجا ولش کرده، ‫نمیخواسته بکشتش.
‫- کجا میری؟
‫- واس این یه شارژر پیدا کنم.
‫- درسته، چی قراره بگیم؟
‫- به کی؟
‫- خلبان، پلیسا.
‫- حقیقت رو.
‫من اومدم اینجا تا بهت کمک کنم، خب؟
‫نمیخوام شریک هیچکدوم از این اتفاقات باشم..
‫- دیگه دیره.
‫باید پلیس خبر کنیم. ‫- چی؟
‫چرا؟
‫چه خبره؟ ‫- من، آه..
‫من، آه..
‫میدونی چیه؟
‫مهم نیست. ‫به محض اینکه برگردیم،
‫خودم از پسش بر میام.
‫- بزن بریم.
‫- اینجا چیکار میکنی؟ ‫شففتت فردا شروع میشه.
‫- آه، نه. ‫میتونی برام یه ماشین گیر بیاری؟
‫- نه، چون تا فردا کاری نداری اینجا.
‫- نگران نباش. ‫با ماشین خودم میرم.
‫- میدونی که فردا شیفتته، نه؟
‫- سلام، شما با ایتن کرام تماس گرفتید.
‫اگر پیغامی بذارین،
‫در اسرع وقت باهاتون تماس میگیرم.
‫ممنونم.
‫- ایتن، سلام. ‫آمم،
‫امیدوارم مشغول آبجو و جشن گرفتن باشی،
‫گوش کن، من، آمم..
‫امشب خونه نمیام.
‫دارم میرم به جایی به اسم، برنت ریج.
‫اون یارو که بیمارستان بود، ‫دچار مشکل شده،
‫اینجا هم هیچکس انگار اهمیتی نمیده.
‫میدونم تو فکر میکنی ‫ از پسش برنمیام، اما من میتونم.
‫من میتونم کمکش کنم. ‫من باید این کارو انجام بدم.
‫امیدوارم بتونی درک کنی.
‫باهام تماس بگیر. ‫فعلا.
‫- خواهش میکنم!
‫- هی.
‫واسا.
‫- کار تو بود.
‫امضایی که روی فرم بیمه بود،
‫همون امضاییه که روی یادداشت وجود داشت.
‫تو اینو نوشتی.
‫تو کسی هستی که منو آورد برنت ریج.
‫هنوزم اونقد احمق نیستی.
‫- تو منو میشناسی؟
‫- آره.
‫آره. ‫من، آه..
‫تو رو میشناسم.
‫- من کی ام؟
‫- مطمئنی میخوای بدونی، الیوت؟
‫آره. ‫اسمت الیوته.
‫الیوت استنلی.
‫یه بار دیگه ازت میپرسم، ‫مطمئنی میخوای بدونی،
‫دقیقا کی هستی؟
‫'چون، رفیق، قرار نیست ازش خوشت بیاد.
‫چیکار میکنی؟ ‫- میبرمت پیش پلیس.
‫- اگه جای تو بودم این کارو نمیکردم.
‫- اوه، میدونی چیه؟ ‫فکرکنم میکردم.
‫شاید بتونی به من و اونا توضیح بدی،
‫که دقیقا اینجا چه خبره.
‫- باشه، ‫هرچند باید بهشون درباره این توضیح بدم،
‫که تو یه نفر رو کشتی.
‫آره، گفتم که خوشت نمیاد.
‫الیوت استنلی.
‫نمیخوای بدونی؟
‫کجا میری؟
‫- باید یه چی بنوشم.
‫- آره، منطقیه.